Modiltwa za Ukrainę

Wybierz Biblię dla siebie

dołącz do nas
Video
  • 4 marca 2014
  • komentarzy
  • 455 wyświetleń
  • polub jako pierwszy

Wielki kanon pokutny św. Andrzeja z Krety


W okresie Wielkiego Postu grekokatolicy i prawosławni odprawiają Wielki kanon pokutny św. Andrzeja z Krety. Jest on nazywany najpiękniejszym rachunkiem sumienia we wschodnim chrześcijaństwie. Wielki Kanon to dzieło szczególne. Chociaż napisany prozą, jest jednak wielkim dziełem poetyckim, składa się z 250 strof, ułożonych w dziewięć pieśni. Jest to poemat bardzo bogaty w obrazy, porównania, zaczerpnięte zarówno ze Starego jak i z Nowego Testamentu, pełen głębokich refleksji. Jest jednak jedna myśl, która tej różnorodności nadaje ciągłości, tworzy szkielet całego utworu – jest to myśl o konieczności zwrócenia się duszy człowieka ku Bogu. Jedno uczucie przenika wszystkie części całości – uczucie skruchy. Wszystkie wspominane wydarzenia obu Testamentów widziane są w świetle wiary. Postacie świętej historii albo wskazują mu przykłady życia duchowego, albo też przykładami upadku pobudzają nas do wielkiego duchowego wysiłku. W obu przypadkach przedstawiają tajemnice życia wewnętrznego.

"W pierwszych czterech dniach Wielkiego Postu odczytywany jest fragmentami Wielki Kanon św. Andrzeja z Krety, a w czwartek piątego tygodnia postu czytany jest w całości. Nabożeństwo znane jest z tego, że po każdym troparionie przypisuje się czynienie trzech pokłonów, ale zwyczajem Ukraińskiej Greckokatolickiej Cerkwi czyni się tylko jeden do samej ziemi podczas wezwania: „Zmiłuj się nade mną, Boże zmiłuj się nade mną".
Kanon składa się z 250 troparionów nawołujących zgromadzonych wiernych do pokuty odczytywanych przez stojącego na środku świątyni kapłana.
Bogata treść utworzona została przez jednego z najpłodniejszych hymnografów, św. Andrzeja. Kanon został nazwany Wielkim nie tylko dzięki obszernej treści, ale dzięki przesłaniu głębokich myśli. Treść tworzą zawarte w nim obrazy zarówno ze Starego, jak i Nowego Testamentu, od czasów Adama i Ewy aż do Wniebowstąpienia Chrystusowego. Stanowił publiczne wyznanie wiary, po skrusze za grzechy. Zaznacza nie tylko moralny akcent upadku człowieka odwróconego od Stwórcy, ale nawołuje do żalu za grzechy i czynienia pokuty".
Mirosław Spiwak, żródło: grekokatolicy.pl

Wprowadzenie do kanonu przez ks. prof. Henryka Paprockiego z Polskiego Kościoła Prawosławnego

 

Zamieszczony poniżej film został nagrany w greckokatolickiej cerkwi we Lwowie.

Kanon zaczyna się od słów:
Zmiłuj się nade mną, Boże, zmiłuj się.
Od czego zacząć mam opłakiwanie czynów nieszczęsnego życia mego?
Jakiż początek skardze żałosnej teraz poczynię, Chryste? O Miłosierny, udziel win moich odpuszczenia!
Zmiłuj się nade mną, Boże, zmiłuj się.
Idź, nieszczęsna duszo, wraz z twoim ciałem, wyznaj winy Stworzycielowi
wszystkiego, porzuć wreszcie poprzednie bezsensowne życie i przynieś Bogu łzy w pokucie.



Polecamy

partnerzy